Onze pluk is afgerond. Wat een uitzonderlijk jaar!

De afgelopen jaren stelde de plukperiode ons geduld regelmatig op de proef. We moesten wachten tot ieder perceel en ieder druivenras zijn ideale rijpheid zou bereiken. Dat betekent: steekproefgewijs druiven verzamelen, ze persen en het sap testen op zuurtegraad en suikergehalte. En dat telkens opnieuw, tot de waarden het punt bereiken waarop onze wijnmaker Martin een 'go' geeft voor de oogst van een volgende druivenras of perceel. 

2026 volgde allesbehalve het ritme van de voorbije jaren. De vier weken die we doorgaans voor onze pluk uittrekken, werden dit jaar in sneltempo herleid tot een veel kortere periode. 

De oorzaak? Het weer van de voorbije maanden. Wat begon als een warm en veelbelovend voorjaar, ontwikkelde zich tot een zonovergoten en bijzonder droge zomer. De vele zonuren versnelden de rijping, waardoor onze druiven in een opvallend snel tempo hun gewenste verhouding tussen zuren en suikers bereikten. Dat betekent niet dat de startdatum van de oogst vroeger lag dan andere jaren, wél dat het tempo waaraan we oogstten veel hoger lag. 
 

Van vroege start naar een snelle oogst

Terwijl onze wintersnoei in maart aan z'n laatste loodjes toe was, zagen we al dat 2026 geen doorsnee wijnjaar zou worden. De zachte temperaturen vroeg in het jaar zorgden ervoor dat onze planten vroeger dan anders uit hun winterslaap werden gehaald. De sapstroom in de plant kwam vroeg op gang en sneller dan normaal werden de eerste jonge scheuten zichtbaar. Bij zo'n vroege ontwikkeling van de jonge scheuten konden we in april alleen maar hopen dat de ijsheiligen hun uittrede al hadden ingezet. Vorst in de wijngaard als de scheuten in volle ontwikkeling zijn, zou nefast worden voor de verdere groei van de plant en vooral van de toekomstige druiventrossen. Maar gelukkig bleven we, op een paar bange nachten na, gespaard van vriestemperaturen of schade in de wijngaard.

Al snel in april werd de stam van iedere plant, maar ook de baguette die onze toekomstige trossen zou dragen, begroeid met jonge scheuten. Reden te meer om ons team afgelopen voorjaar met extra handen uit te breiden. Het werd ons al snel duidelijk dat een vlotte scheutenselectie noodzakelijk was in april & mei, opdat de scheuten niet té snel zouden groeien en we door takjes te verwijderen geen schade zouden toebrengen aan de planten. 

De trend van de snelle groei zette zich verder. Scheuten werden takken en nadien een vol bladerdek. De bloei van onze toekomstige druiventrossen kwam vroeger dan anders en al snel in juni werden de eerste besjes zichtbaar. Nu nog klein en helemaal geen gelijkenissen vertonend met druiven, maar dat zou snel veranderen. Na de groeisport van ons bladerdek, zetten de planten alles op alles om de druiventrossen te ontwikkelen. Om de besjes om te zetten in druiven en stillaan uit te zetten in volume. Mooie druiventrossen toonden zich al begin augustus. Een voorteken dat we allicht een vroege oogst toegemoet zouden gaan.  
 

Een oogst op snelheid

Door de snelle ontwikkelingen in de wijngaard, konden we 26 augustus inluiden als officiële startdatum van onze oogst.
Het is niet uitzondelrijk dat onze Acolon druiven zo snel klaar zijn om te oogsten. Doordat dit druivenras minder zonuren nodig heeft dan zijn blauwe tegenhanger, Pinot Noir, is het traditioneel het eerste ras dat we oogsten. Onze startdaum viel niet vroeger dan in 2025. Het verschil met voorgaande jaren zit hem wel in de afrijping van de andere druivenrassen. 

De warme temperaturen zorgden ervoor dat onze verschillende druivenrassen een zeer snelle transitie doormaakten tussen 'bijna rijp' en 'klaar om te oogsten'. Waar we normaal wat meer tijd hebben om de verschillende druivenrassen na elkaar te verwerken, volgden de rijpe percelen elkaar dit jaar in sneltempo op.

De periode 25 augustus tot 8 september stond onafgebroken in het teken van oogsten. Zowel manueel als machinaal werd er hard gewerkt om elke druif op het juiste moment binnen te halen. En daarna wachtte nog één allerlaatste perceel op zijn moment: onze jonge Souvignier Gris werd uiteindelijk op 23 september met de hand geoogst.

Het was dus niet bepaald een vroege, maar vooral een snelle oogst. Geen vier weken doorlooptijd zoals andere jaren, maar een recordtempo van 12 aaneengesloten dagen (op 1 plukdag van de jonge Souvignier Gris na).
 

Warmte en droogte, met regen op het einde

De warme dagen in de wijngaard brachten ook droogte met zich mee. Voor onze volwassen wijnstokken is droogte echter geen probleem. Hun wortels zitten zo diep in de grond verankerd dat ze zelf op zoek gaan naar dieper gelegeven grondwater om zich mee te voeden. Onze druiven waren door het weinige water dat voorhanden was, gekenmerkt door weinig sap dat vol aroma's zat. We stevenden af op een oogst die aromatisch gezien zeer goed zou zijn, maar qua volume toch niet z'n maximale capaciteit zou halen. Kleine druiven dus, met weinig sap.

En toen kwam de regen. Het startschot voor de oppervlakkige wortels van de wijnstok om zoveel mogelijk water op te nemen. Gunstig voor het volume van onze druiven én voor het in balans brengen van suikers en zuren in de druif. Een natuurlijke rem na de extreem warme en droge periode. Suiker hadden we genoeg verzameld intussen, aroma's ook. Nu het sap zich zou aansterken was het gebrek aan volume ook meteen verholpen. 

De risico's hiervan mogen we niet negeren. Druiven die plots té veel water opslaan, zouden kunnen barsten en daardoor hun dierbare sap verliezen. De aanhoudende regen zou zeer snel ziektes kunnen verspreiden in de wijngaard, die nefast zijn voor de smaak van ons druivensap en uiteindelijke wijn. Reden te meer om de plukperiode op gang te trekken. De druiven waren er klaar voor en het belang van snel oogsten was ons allemaal duidelijk. Tijd voor actie dus. 
 

Met vele handen en de machine aan de slag

Oogsten gebeurt op ons domein steeds op twee manieren: machinaal en manueel. Welke techniek we inzetten, hangt af van het druivenras, de ligging van het perceel en de omstandigheden van het moment.

Druivenrassen die zich goed lenen voor machinale oogst, zoals onze Chardonnay, worden met de plukmachine geoogst. Voor jonge of meer kwetsbare druivenrassen kiezen we resoluut voor de manuele aanpak. Zo maken we per perceel de keuze die op dat moment het meest geschikt is.

Waar een manuele oogst vele handen, tijd en secure handelingen verreist, is de machine snel en efficiënt op haar manier. Met de hand knippen we de trossen één voor één los en brengen ze in hun geheel binnen, steeltjes inbegrepen. De plukmachine werkt volgens een heel ander principe. Door trilplaten die langs het bladerdek bewegen, komen alle rijpe druiven van de steeltjes los, terwijl onrijpe druiven aan de plant blijven hangen. De rijpe druiven worden vervolgens door de machine opgevangen en verzameld.

Beide technieken hebben hun eigen troeven, hun eigen pro's en contra's. Wat voor ons het beste werkt is een combinatie van beide technieken en een portie gezond verstand. We oogsten machinaal waar het kan en kiezen voor de manuele methode waar het volgens ons nodig is. Een vlotte aaneenschakeling van beide methodes resulteerde in een ongezien snelle oogst met kilo's rijpe druiven en liters aromatisch druivensap. 

Het einde van een drukke pluk

Alle druiven zijn intussen geplukt. Het meeste druivensap heeft zijn tien dagen vergisting al doorstaan en de eerste wijnen van oogstjaar 2026 zijn aan een periode van rijping op inox of eiken vaten begonnen. Voorspellen hoe het uiteindelijke resultaat zal zijn en welke richting onze wijnen uitgaan, daar is het momenteel nog te vroeg voor. Wél kijken we vol ongeduld uit naar het resultaat. 

De afgelopen oogstperiode was er een die op recordtempo voorbij raasde en alle helpende handen vastgreep. Timing was cruciaal. Snelheid en secuur werk hingen daarmee samen. Wij kijken voldaan terug naar de snelste pluk in jaren!